Mijn eerste dag

Bedrijfscatering

Sinds de eerste dag dat ik hier ben, ben ik behandeld voor problemen onder de ogen en ik denk echt dat ik een oogdeskundige ben. We hebben ook een 1000 wimpers systeem met onze schoonheidsspecialiste. In deze kliniek hebben ze genoeg gedaan om je eruit te laten zien als het droommeisje. Kies uw nieuwe look Cosmetisch dermatoloog, Revilyn. Oh ! Ik vind haar haar goed zitten, zo natuurlijk krullend. Ik hou ook van haar huid. Ze werkt in en rond het ziekenhuis. Ze lijkt echt warm. Later ging ik naar boven met mijn stoel tussen haar borsten, en vertelde haar dat ik een vraag had over dermatologie – en voor een paar minuten praatte ik echt vrijuit. Toen noemde ze me een “vermoeide secretaresse van een dermatoloog”. Ik ging tegen haar tekeer hierover. Is die vriendin van je de dirigent van je orkest? Zij is degene. Ze is mijn lerares op de Franse school. Tijdens de lunch ging ik naar Concordia. Ik zei haar dat ik haar vanavond de Bach boeken zou leren… en ik kreeg haar zo ver dat ze zich tussen mij en iemand boven plaatste. Ik zei haar dat mijn viool over vijf minuten klaar was. – Vijftig woorden later kwamen we tot stilstand. Tijdens onze volgende opnamesessie besloten we te gaan eten en over van alles te praten – muziek, kunst, filosofie, onze toekomst. Tijdens het diner speelden we muziek en ik speelde ook op de Lethe piano. Drie maanden geleden dachten we dat we de rest van ons leven hier zouden doorbrengen. Onze echtgenoten waren er allebei klaar voor (Marianne en Narkozy) en al onze drie kinderen waren gelukkig.

Jezus, we hielden van die locatie. We woonden om de hoek van en woonden kort bij de school van mijn zoon. Mijn zoon is een soort mentor voor me. Terwijl de meisjes naar de tandarts waren, heb ik ze helemaal in de gaten gehouden. Ik vertelde hen opnieuw hoe dat gevoel van nabijheid dat je krijgt als je bij hen in de buurt bent, niets minder is dan pure liefde. Daarna speelde ik voor de laatste keer op hun piano. Ik had het gevoel dat we die perfecte levensstijl hadden bereikt. Alleen de laatste dag was zwaarder dan we dachten. Gisteren kwamen onze vrienden en familie naar ons huis. Toen ze voor het eerst in het huis waren, merkte ik de rommel op. De 4-jarige dochter bracht elk kledingstuk van haar mama mee naar hun grote kamer – van jurk tot pantoffels. Yks, ik schreeuwde in woede tegen haar. Ze had een picknick, alles was rommelig – gymschoenen, tassen en alles. Hun moeder weet niet hoe ze zich moet ontspannen. Gisteravond (zondag), terwijl ze sliepen, ging mama naar de overkant om wat cadeautjes voor onze vrienden te kopen: kaarten, een bord, een boek, een laptop. Mary verandert nooit. Ze was tv aan het kijken toen ik het bord op haar lege pizzatuin plaatste. Toen ze begonnen te glimlachen, wist ik dat de dag eindelijk gekomen was.

Lees meer

BedrijfscateringĀ 
Catering

Leave a Reply

Your email address will not be published.